Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 10.01.2018 tarihli 2014/10080 E., 2018/91 K. sayılı kararı uyarınca, 'delillerin serbestliği' ve 'hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillerin kullanılması' ilkeleri ceza muhakemesinde nasıl bir denge oluşturur?

Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin bu kararı, CMK 217/2. maddesiyle vurgulanan 'delillerin serbestliği' ilkesini belirtir; buna göre, ceza muhakemesinde hangi hususun hangi delillerle ispat olunacağı konusunda bir sınırlama bulunmaz ve hakim hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delili kullanabilir. Ancak bu ilkenin 'delil yasakları' olarak adlandırılan sınırlamaları vardır. CMK 217/2 gerekçesinde de belirtildiği üzere, işkence, narko analiz, baskı gibi hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş deliller hükme esas alınamaz. Karar, bir delilin hükme esas alınmasına engel oluşturan hukuka aykırılığın 'sanığın temel haklarını' ihlal eden aykırılıklar olduğunu vurgular. Ceza yargılamasının amacı, ne pahasına olursa olsun mutlak gerçeğe ulaşmak değil, usul kurallarına uygun, adil bir yargılama ile maddi gerçeği belirlemektir.