Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 29.03.2017 tarihli 2015/7921 E., 2017/3449 K. sayılı kararında, cezaevinde hükümlülerin yaptığı telefon görüşmelerinin dinlenmesi sonucu elde edilen delillerin hukuki niteliği ve ceza muhakemesinde kullanılabilirliği hakkında hangi görüş ayrılığı ortaya çıkmıştır?

Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin bu kararında, cezaevinde hükümlülerin yaptığı telefon görüşmelerinin dinlenmesinin idari nitelikte bir dinleme olduğu ve bu dinleme sonucu elde edilen delillerin ceza muhakemesinde kullanılabilirliği konusunda görüş ayrılığı ortaya çıkmıştır. Çoğunluk, hükmün esastan onanmasına karar verirken, karşı oyda, 5275 sayılı Yasanın 66. maddesi kapsamında yapılan bu dinlemenin idari tedbir niteliğinde olduğu ve CMK 135. maddesindeki katalog suçlar sistemi gereği, katalogda yer almayan 'hakaret' suçu yönünden bu delilin kullanılamayacağı savunulmuştur. CMK 217/2 maddesi uyarınca hukuka uygun olmayan delillerin dışlanması gerektiği, hukuka aykırı delillerin mutlak bir bozma nedeni olduğu belirtilmiştir. Karşı oy, adil yargılamanın temel kuralının, hukuka uygun elde edilmiş delillerle maddi gerçeğe ulaşmak olduğunu vurgulamıştır.