CMK m. 135/1'deki 'başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması' koşulu, uygulamada nasıl yorumlanmalıdır? Bu koşulun denetimi nasıl yapılır?

Bu koşul, 'ikincillik' veya 'ultima ratio' (son çare) ilkesi olarak bilinir ve iletişimin denetlenmesi tedbirinin istisnai niteliğini vurgular. Bu, soruşturma makamlarının daha az temel hak ihlali yaratan diğer tüm delil toplama yöntemlerini (tanık dinleme, fiziki takip, olay yeri incelemesi, arama vb.) denemiş ve sonuç alamamış olmasını veya bu yöntemlerin somut olayda sonuç vermeyeceğinin açıkça anlaşılmasını gerektirir. Uygulamada bu koşul, tedbir talebinde ve hakim kararında somut gerekçelerle açıklanmalıdır. 'Başka delil elde edilememiştir' gibi soyut ve basmakalıp ifadeler yeterli değildir. Hakim, soruşturma dosyasını inceleyerek, gerçekten de başka delil toplama yollarının neden tüketildiğini veya neden işe yaramayacağını denetlemelidir. Bu denetimin yapılmaması veya yetersiz yapılması, verilen kararı ve elde edilen delili hukuka aykırı hale getirebilir.