'Aleyhe değiştirme yasağı' (reformatio in pejus) ilkesi nedir ve bu ilkenin CMK m. 262 ile bağlantısı nasıldır? Yalnızca sanığın yasal temsilcisi tarafından temyiz edilen bir hüküm, yeniden yargılama sonucunda sanık aleyhine ağırlaştırılabilir mi?

'Aleyhe değiştirme yasağı', 1412 sayılı CMUK m. 326/4 ve 5271 sayılı CMK m. 307/4'te düzenlenen bir usul ilkesidir. Buna göre, bir hüküm yalnızca sanık tarafından veya onun lehine hareket eden kişilerce (Cumhuriyet savcısı, yasal temsilci, eş) temyiz edilmişse, bozma sonrası yeniden verilecek hüküm, önceki hükümle belirlenen cezadan daha ağır olamaz. Bu ilkenin amacı, sanığın 'hüküm aleyhime bozulabilir' endişesiyle kanun yoluna başvurmaktan çekinmesini önlemektir. CMK m. 262, yasal temsilci ve eşe bağımsız başvuru hakkı tanıdığı için, onların yaptığı başvuru da 'sanık lehine' yapılmış bir başvuru olarak kabul edilir. Dolayısıyla, yalnızca yasal temsilcinin temyiz ettiği bir davada, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/125 ve 2017/1461 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, aleyhe değiştirme yasağı devreye girer ve ceza ağırlaştırılamaz.