Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (2018/310 E., 2019/62 K.) kararında, sanığın hem A'yı hem de B'yi öldürme kastıyla tek atış yapması senaryosu ile sadece A'yı öldürme kastıyla ateş edip B'yi olası kastla yaralaması senaryosu arasında nasıl bir hukuki ayrım yapılmıştır?

Makalede (Farklı Neviden Fikri İçtima) aktarılan kararda bu iki senaryo arasında önemli bir hukuki ayrım yapılmıştır: 1. **İki Kişiyi de Öldürme Kastı (Doğrudan/Olası Kast):** Eğer sanık, tek bir atışla hem A'yı hem de B'yi öldürmeyi hedefleseydi veya her ikisinin de ölebileceğini kabullenseydi, bu durum 'aynı suçun' (kasten öldürme) birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi olurdu. Bu, TCK m.43/2'de düzenlenen 'aynı neviden fikri içtima' kapsamına girerdi. Ancak TCK m.43/3, kasten öldürme suçu için bu kuralın uygulanmayacağını, 'gerçek içtima'nın geçerli olacağını belirtir. Dolayısıyla, bu senaryoda sanık, A'yı öldürmeye teşebbüsten ve B'yi öldürmeye teşebbüsten ayrı ayrı cezalandırılırdı. 2. **Bir Kişiyi Öldürme Kastı, Diğerini Olası Kastla Yaralama:** Karara konu olan somut olayda ise, sanığın tek fiiliyle iki 'farklı' suç (kasten öldürmeye teşebbüs ve olası kastla yaralama) işlenmiştir. Bu durum, TCK m.44'teki 'farklı neviden fikri içtima' kapsamındadır. Bu madde için TCK m.43/3'teki gibi bir istisna olmadığından, sanık sadece cezası en ağır olan suçtan (kasten öldürmeye teşebbüs) cezalandırılır.