Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (2018/310 E., 2019/62 K.) kararında atıf yapılan Roma Hukuku kökenli 'Singularia non sunt extenda' ilkesi ne anlama gelir ve karardaki uyuşmazlıkla bağlantısı nedir?

Makalede (Farklı Neviden Fikri İçtima) atıf yapılan 'Singularia non sunt extenda' ilkesi, 'İstisnalar geniş yorumlanamaz' anlamına gelen temel bir hukuk prensibidir. Bu ilke, genel bir kurala istisna getiren hükümlerin, sadece öngörüldükleri dar alanla sınırlı olarak uygulanması gerektiğini, kıyas veya genişletici yorum yoluyla başka durumlara teşmil edilemeyeceğini ifade eder. Karardaki uyuşmazlıkla bağlantısı şudur: TCK m.43/3, 'kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza' şeklindeki genel kurala bir istisna getirerek, kasten öldürme ve yaralama gibi suçlarda aynı neviden fikri içtimanın uygulanmayacağını, failin mağdur sayısınca cezalandırılacağını belirtmiştir. Bu bir istisna hükmüdür. YCGK, bu istisnanın, kanunda açıkça yazılmadığı için TCK m.44'teki farklı neviden fikri içtima durumuna kıyasen uygulanamayacağına karar verirken, 'istisnalar geniş yorumlanamaz' ilkesine dayanmıştır.