VUK m. 359/b uyarınca 'sahte belge düzenleme' suçunda, belgenin içeriğinin sahte olması yeterlidir. TCK m. 204'teki 'resmi belgede sahtecilik' suçunda ise, hem içerik sahteciliği hem de belgeyi 'resmi bir görevlinin düzenlemiş gibi' gösterme (biçimsel sahtecilik) söz konusudur. Bir kişi, tamamen hayali bir vergi dairesi ve hayali bir vergi memuru ismi kullanarak, sahte bir 'vergi levhası' üretip işyerine asmıştır. Bu eylem, VUK m. 359 kapsamında mı, yoksa TCK m. 204 kapsamında mı değerlendirilmelidir?

Bu eylem, TCK m. 204 kapsamında 'resmi belgede sahtecilik' suçunu oluşturur. VUK m. 359, mükelleflerin, vergi matrahını etkilemek amacıyla, kendi ticari faaliyetlerine ilişkin olarak düzenledikleri veya kullandıkları 'vesikalar' (fatura, irsaliye vb.) üzerindeki sahtecilikleri düzenler. 'Vergi levhası', mükellefin ticari faaliyetinin bir sonucu olan işlemi (alım-satım) gösteren bir vesika değil, vergi dairesi tarafından mükellefin kaydını ve statüsünü gösteren bir 'resmi belge'dir. Fail, bu eylemiyle, bir ticari muameleyi gerçeğe aykırı göstermemekte, aksine devletin bir organı (vergi dairesi) tarafından düzenlenmesi gereken bir belgeyi, o organ düzenlemiş gibi sahte olarak üretmektedir. Bu, TCK m. 204'ün tipik bir uygulama alanıdır. Fail, kamunun, devletin verdiği belgelere duyduğu güveni sarsmaktadır. Eylemin amacı, doğrudan vergi matrahını azaltmak değil (vergi levhası tek başına matrahı etkilemez), işyerinin yasal olduğu izlenimini yaratarak başka amaçlara (müşteri güveni, yasal görünüm vb.) hizmet etmektir. Dolayısıyla, suçun konusu (resmi belge), amacı ve koruduğu hukuki değer (kamu güveni) dikkate alındığında, fiil VUK m. 359'un değil, TCK m. 204'ün kapsamına girer.