VUK m. 359/a-2'de düzenlenen 'muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme' suçu ile aynı Kanun'un Mükerrer 257. maddesine dayanılarak çıkarılan tebliğlerle düzenleme zorunluluğu getirilen 'günlük müşteri listesi' veya 'yolcu listesi' gibi belgeler arasında nasıl bir ilişki vardır? Bir otel işletmecisinin, vergi matrahını düşük göstermek amacıyla, gerçekte 50 müşteri konaklamasına rağmen 'günlük müşteri listesine' 30 müşteri kaydetmesi, VUK m. 359/a-2'yi oluşturur mu? 'Belge' kavramının kapsamını bu örnekle açıklayınız.

Evet, bu eylem VUK m. 359/a-2'de düzenlenen 'muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme' suçunu oluşturur. VUK m. 359'daki 'belge' kavramı, sadece Kanun'un 'Vesikalar' bölümünde sayılan fatura, irsaliye, makbuz gibi klasik belgelerle sınırlı değildir. Fıkranın başındaki 'Vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan... defter, kayıt ve belgeler' ifadesi, çok daha geniş bir kapsamı işaret eder. Bu kapsama, VUK'un Mükerrer 257. maddesinin Maliye Bakanlığı'na verdiği yetkiye dayanarak, tebliğlerle düzenlenmesi ve saklanması zorunlu hale getirilen her türlü belge de dahildir. 'Günlük müşteri listesi' (oteller için) veya 'yolcu listesi' (taşıma işletmeleri için), bu türden belgelerdir. Bu listeler, hasılatın ve dolayısıyla vergi matrahının tespitinde temel bir rol oynarlar. Otel işletmecisinin, gerçek bir konaklama durumuna (50 müşteri) dayanmakla birlikte, bu durumu miktar itibarıyla (30 müşteri) gerçeğe aykırı şekilde listeye yansıtması, tam olarak VUK m. 359/a-2'deki 'gerçek bir duruma dayanmakla birlikte bu durumu... miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge' tanımına uymaktadır. Dolayısıyla, bu listeler de VUK m. 359 anlamında 'belge'dir ve üzerlerinde yapılan bu tür bir sahtecilik, yanıltıcı belge düzenleme suçunu oluşturur.