Bir hekim, hastasının ölümüne taksirle neden olduğu iddiasıyla (TCK m. 85) yargılanmış ve ceza davasından 'delil yetersizliği' nedeniyle beraat etmiştir. Ölenin mirasçıları, aynı olay nedeniyle hukuk mahkemesinde 'destekten yoksun kalma tazminatı' davası açmışlardır. Hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı mıdır? 'Delil yetersizliği beraatı'nın, 'eylemin sanık tarafından işlenmediğinin sübut bulması nedeniyle verilen beraat'ten farkını, TBK m. 74 açısından açıklayınız.

Hayır, hukuk hakimi bu beraat kararı ile bağlı değildir. TBK m. 74, hukuk hakiminin ceza mahkemesinin 'mahkumiyet' kararıyla ve 'eylemin hukuka aykırılığını ve failini tespit eden' beraat kararıyla bağlı olduğunu düzenler. Ancak, 'delil yetersizliği' nedeniyle verilen beraat kararı, bu kapsamda değildir. İki beraat türü arasında önemli bir fark vardır: 1) Eylemin İşlenmediği Gerekçesiyle Beraat (Sübût Bulmama Beraatı): Bu tür bir beraat kararında ceza mahkemesi, sanığın suçu işlemediğini 'kesin olarak' tespit etmiştir. Örneğin, sanığın olay anında başka bir yerde olduğunu kanıtlayan kesin bir delil vardır. Bu 'maddi olayın yokluğu' tespiti, hukuk hakimini de bağlar. Mirasçılar, aynı fiile dayanarak tazminat talep edemezler. 2) Delil Yetersizliği Gerekçesiyle Beraat: Bu tür bir beraat kararında ise ceza mahkemesi, 'sanığın suçu işlediği sabit değildir' demektedir. Bu, 'sanık suçsuzdur' demekle aynı anlama gelmez. Sadece, ceza hukukunun aradığı 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği, sanığın mahkumiyetine yetecek derecede 'kesin ve inandırıcı delil' bulunamadığı anlamına gelir. Ceza hukukunda aranan ispat standardı (şüphenin her türlüsünün yenilmesi) ile hukuk hukukunda aranan ispat standardı (yaklaşık ispat, ispat yükü kuralları) farklıdır. Hukuk hakimi, ceza davasında yeterli görülmeyen delilleri (örneğin, bir tanık beyanını) kendi takdirine göre yeterli bulabilir ve hekimin 'kusurlu' olduğuna kanaat getirerek tazminata hükmedebilir. Dolayısıyla, delil yetersizliği beraatı, hukuk hakimini bağlamaz.