TCK m.43/3'te kasten öldürme ve kasten yaralama suçları için öngörülen 'mağdur sayısınca ayrı ayrı cezalandırılma' kuralının, farklı neviden fikri içtima (TCK m.44) için geçerli olmamasının, 'kıyas yasağı' ilkesi açısından önemini açıklayınız.

Makalede (Farklı Neviden Fikri İçtima) bu konunun önemi vurgulanmıştır. 'Kıyas yasağı' (TCK m.2/3), kanunda açıkça suç sayılmayan bir fiilin, benzer bir suça benzetilerek cezalandırılamayacağını ve ceza hükümlerinin genişletici yorumlanamayacağını ifade eder. TCK m.43/3, aynı neviden fikri içtimada gerçek içtima uygulanacağına dair 'istisnai' bir hükümdür. İstisnalar dar yorumlanır. Kanun koyucu, TCK m.44 (farklı neviden fikri içtima) için böyle bir istisna getirmemiştir. Eğer mahkeme, TCK m.43/3'teki kuralı, kanunda yazılı olmamasına rağmen TCK m.44'e de uygularsa, bu durum failin aleyhine bir 'kıyas' veya 'genişletici yorum' olur. Bu ise, ceza hukukunun en temel güvencelerinden olan kanunilik ve kıyas yasağı ilkelerini ihlal eder. Bu nedenle Yargıtay, kanunda açık hüküm olmayan bir konuda, kıyas yoluyla fail aleyhine bir uygulama geliştirilemeyeceğini belirterek, TCK m.44'ün kendi lafzına göre uygulanması gerektiğine karar vermiştir.