HMK m. 193/1'de, 'kanunda belirli delillerle ispatı öngörülen vakıaların başka delil veya delillerle ispatını kararlaştırabilecekleri' belirtilmiştir. Bu bir 'münhasır olmayan delil sözleşmesi'dir. Bu tür bir sözleşmenin en tipik örneği nedir?

Bu tür bir sözleşmenin en tipik ve uygulamada en sık karşılaşılan örneği, HMK m. 200'de düzenlenen 'senede karşı senetle ispat' zorunluluğunun taraflarca kaldırılmasıdır. Taraflar, değeri kanuni sınırı aşan ve normalde ancak yazılı delille (senet) ispatlanabilecek bir hukuki işlemi, aralarında yapacakları bir delil sözleşmesiyle 'tanıkla da ispat edilebileceğini' kararlaştırabilirler. Bu sözleşme, kanunun getirdiği bir ispat zorunluluğunu, tarafların iradesiyle esneterek ispat imkanlarını genişletir. Bu nedenle 'münhasır olmayan' bir delil sözleşmesidir. (Bkz. Hukuk Genel Kurulu 2017/1538 E., 2020/485 K.).