Bir şantiye şefi, işçilere gerekli güvenlik ekipmanını (baret, emniyet kemeri vb.) vermemiş ve bu nedenle bir işçi yüksekten düşerek yaralanmıştır. Şantiye şefinin sorumluluğu 'bilinçli taksir' midir, yoksa 'olası kast' mıdır?

Bu durum, genellikle 'bilinçli taksir' olarak değerlendirilir, ancak somut olayın özelliklerine göre 'olası kast' da gündeme gelebilir. Ayrım şudur: Eğer şantiye şefi, güvenlik önlemlerini almayarak bir kaza olabileceğini öngörmüş ancak 'bir şey olmaz, bugüne kadar olmadı yine olmaz' gibi bir düşünceyle, neticenin gerçekleşmeyeceğine olan özgüveniyle hareket etmişse, bu 'bilinçli taksir'dir (TCK m. 22/3). Ancak, güvenlik önlemlerini almamış, bir işçinin düşüp yaralanmasının veya ölmesinin 'muhakkak' veya 'neredeyse kesin' olduğunu öngörmüş ve bu sonucu umursamayarak, 'düşerse düşsün, ölürse ölsün' diyerek kabullenmişse, bu 'olası kast'tır (TCK m. 21/2). Yargıtay, özellikle alınmayan önlemlerin neticeyi neredeyse kaçınılmaz kıldığı durumlarda olası kastı kabul etme eğilimindedir. Olası kast durumunda, fail taksirle yaralamadan değil, kasten yaralamadan sorumlu olur.