HMK m. 193/2, taraflardan birinin ispat hakkını 'imkansız kılan' delil sözleşmelerini geçersiz sayar. Bu duruma bir örnek verebilir misiniz?

Buna tipik bir örnek, taraflar arasındaki bir sözleşmede, 'Sözleşmenin ifa edilip edilmediğine ilişkin uyuşmazlıklarda, sadece davalının ticari defter ve kayıtları kesin delil sayılacaktır. Davacı, başka hiçbir delil ileri süremez.' şeklinde bir hükmün yer almasıdır. Böyle bir hüküm, davacının kendi defterlerini, tanık beyanlarını, yemin delilini, bilirkişi incelemesini ve diğer tüm ispat araçlarını kullanma hakkını elinden alarak, ispat hakkını tamamen 'imkansız' kılar. Uyuşmazlığın çözümünü tamamen karşı tarafın insafına ve kendi lehine düzenleyebileceği kayıtlara bıraktığı için, bu tür bir delil sözleşmesi HMK m. 193/2 uyarınca açıkça geçersizdir.