Bir sanığın, hırsız zannettiği eşine ateş ettiği olayda, sanığın keşif sırasındaki beyanında 'ateş etme anında ve öncesinde eşinin sesini işitmediğini' söylemesi, hukuki değerlendirmede hangi yönde bir kanıt teşkil eder?

Makalede (Suçun Nitelikli Halinde Hataya Düşülmesi) yer alan bu beyan, sanığın savunmasını destekleyen bir unsur olarak değerlendirilebilir. Sanığın savunması, ateş ettiği kişinin eşi olduğunu bilmediği, yani 'suçun nitelikli halinde hataya düştüğü' (TCK m.30/2) yönündedir. Eğer sanık, ateş etmeden önce eşinin sesini duysaydı, penceredeki kişinin eşi olduğunu anlama ihtimali doğardı ve bu durumda hatasından bahsedemezdi. Eşinin sesini duymamış olması, onun karanlıktaki karaltının kim olduğu konusundaki yanılgısını ve bu yanılgı içinde hareket ettiğine dair savunmasını güçlendiren bir olgudur. Bu beyan, özellikle sanığın kastının 'eşi öldürmeye' yönelik olmadığı, 'hırsız olduğunu zannettiği bir kişiyi öldürmeye' yönelik olduğu şeklindeki hukuki argümanı destekler.