TCK m.44'ün gerekçesinde, bir suçun 'temel ve nitelikli şekillerinin' farklı suç sayılmayacağı belirtilmiştir. Bu kuralı, kasten yaralama suçu (TCK m.86) ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (TCK m.87) üzerinden açıklayınız.

Makalede (Farklı Neviden Fikri İçtima) de atıf yapılan TCK m.44 gerekçesine göre, bir suçun temel şekli ile o suçun cezasını ağırlaştıran veya hafifleten nitelikli halleri, fikri içtima uygulamasında 'aynı suç' kabul edilir. Kasten yaralama (TCK m.86) suçun temel şeklidir. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama (TCK m.87) ise, bu temel suçun belirli sonuçlar (örn. duyu veya organ işlevinin yitirilmesi, ölüm) doğurması halinde cezasını ağırlaştıran bir nitelikli haldir. Bu iki durum, kanun sistematiğinde birbirinden bağımsız 'farklı suçlar' değil, aynı suçun (kasten yaralama) farklı ağırlıktaki tezahürleridir. Dolayısıyla, bir fiille bir kişiye karşı hem basit yaralama hem de nitelikli yaralama neticesi oluşursa (bu teorik olarak zordur), burada TCK m.44 uygulanmaz çünkü ortada 'farklı suçlar' yoktur; sadece en ağır neticeyi içeren nitelikli halden (TCK m.87) ceza verilir.