Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (2018/310 E., 2019/62 K.) kararında, tek atışla birden fazla farklı suç işleyen sanık hakkında TCK m.44'ün uygulanması gerektiği belirtilirken, ceza adaletini zedelediği yönündeki eleştirilere karşı 'hâkimin kanunu uygulama zorunluluğu' ilkesi nasıl gerekçelendirilmiştir?

Makalede (Farklı Neviden Fikri İçtima) aktarılan YCGK kararının gerekçesinde, TCK m.44'ün bu şekilde uygulanmasının adalet duygusunu incitebileceği kabul edilmekle birlikte, 'hâkimler kanuna göre adalet dağıtırlar, kendilerine göre adalet dağıtamazlar' ilkesi vurgulanmıştır. Hâkimin, bir ceza normunu, adil bulmasa bile, usulüne uygun olarak konulmuş ve yürürlükte olan bir kanun olduğu için uygulamak zorunda olduğu belirtilmiştir. 'Kanun emreder, tartışmaz (Lex iubeat, non disputet)' ilkesine atıf yapılmıştır. Kanunda açıkça 'bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır' deniyorsa, hâkimin bu kuralın dışına çıkarak, kıyas yoluyla veya 'adalet' gerekçesiyle her bir suç için ayrı ceza vermesinin 'suçta ve cezada kanunilik' ilkesini ihlal edeceği sonucuna varılmıştır. Bu durumun değiştirilmesi, yasama organının görevidir.