HMK m. 193'e göre 'münhasır' ve 'münhasır olmayan' delil sözleşmeleri arasındaki temel farkı birer örnekle açıklayınız.

Temel fark, ispat imkanlarını sınırlandırması veya genişletmesidir. 'Münhasır delil sözleşmesi', bir vakıanın ispatını sadece belirli bir veya birkaç delile bağlar ve diğer delillerin kullanılmasını yasaklar. Örneğin, 'Taraflar arasındaki ticari defter uyuşmazlıkları sadece yemin delili ile ispatlanacaktır' hükmü münhasır bir delil sözleşmesidir ve tanık dinlenmesini engeller. 'Münhasır olmayan delil sözleşmesi' ise, kanunen belirli bir delille ispatı zorunlu olan bir vakıanın, başka delillerle de ispat edilebilmesine olanak tanır. Örneğin, HMK m. 200'e göre senetle ispatı gereken bir hukuki işlemin 'tanıkla da ispat edilebileceği' konusunda yapılan anlaşma, münhasır olmayan bir delil sözleşmesidir. Bu sözleşme, ispat imkanlarını genişletir. (Bkz. HMK m. 193 Gerekçesi ve Hukuk Genel Kurulu 2019/43 E., 2020/186 K.)