Bir davanın 'usulden reddi' ile 'esastan reddi' arasında ne gibi temel farklar vardır?

İki ret kararı arasında, kararın dayandığı gerekçe ve doğurduğu hukuki sonuçlar açısından temel farklar vardır: - Usulden Ret: Mahkeme, davanın esasına (tarafların haklı olup olmadığına) girmeden, yargılamanın yürütülmesi için gerekli olan usuli bir şartın (dava şartının) eksik olduğu gerekçesiyle davayı reddeder. Örnek: görevsizlik, yetkisizlik, hukuki yarar yokluğu, derdestlik. Usulden ret kararı, davanın esası hakkında bir 'kesin hüküm' oluşturmaz. Eksik olan usuli şart giderildikten sonra, aynı davanın yeniden açılması genellikle mümkündür. - Esastan Ret: Mahkeme, usuli bir engel olmadığını tespit ettikten sonra, davanın esasına girerek tarafların delillerini ve iddialarını değerlendirir ve sonuç olarak davacının talebinde haksız olduğuna kanaat getirir. Bu durumda davayı esastan reddeder. Esastan ret kararı, aynı konuda yeniden dava açılmasını engelleyen bir 'kesin hüküm' (HMK m. 303) teşkil eder. (Bkz: Yargıtay 8. HD, 2017/1004 E. kararındaki tartışma; barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-106-tespit-davasi.html)