TCK m. 22'de sayılan 'hakimin davaya bakamayacağı haller' ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu m. 46'da düzenlenen 'aynı dairede görev yapamama' hali arasındaki temel fark nedir?

Temel fark, yasağın konusundadır. - CMK m. 22'deki yasaklılık halleri, hakimin 'belirli bir davaya' bakmasını engeller. Yasak, davanın tarafları (şüpheli, sanık, mağdur) ile hakim arasındaki kişisel bir ilişkiden (akrabalık, suçtan zarar görme vb.) kaynaklanır. Hakim, sadece bu kişisel bağın olduğu davaya bakamaz, diğer davalara bakmaya devam eder. - 2802 sayılı Kanun m. 46'daki yasak ise, belirli kişilerin (karı-koca, ikinci derece dahil kan ve sıhri hısımlar) 'aynı mahkemenin aynı dairesinde' birlikte görev yapmasını engeller. Bu yasak, belirli bir davaya özgü değildir; genel ve sürekli bir görev yasağıdır. Amaç, hakimlerin birbirlerinin kararlarını etkileyebileceği veya tarafsızlıklarının sorgulanabileceği bir çalışma ortamının oluşmasını en baştan engellemektir. (Bkz: sen.av.tr/tr/makale/suc-duyurusunda-bulunan-hakimin-daha-sonra-yargilamaya-bakan-hakim-olmasi-ile-dosyası-tefrik-edilen-sanik-bakimindan-daha-once-karar-veren-hakimin-davaya-bakmasinin-hakimin-tarafsizligi-bakimindan-degerlendirilmesi)