TCK m.241'deki tefecilik suçu ile 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring, Finansman ve Tasarruf Finansman Şirketleri Kanunu'ndaki izinsiz faaliyet suçları arasındaki ilişki nedir?

TCK m.241, genel bir suç tipidir ve kazanç elde etmek amacıyla 'herkesin' başkasına ödünç para vermesini yasaklar. 6361 sayılı Kanun ise, özel bir alanda, yani finansal kiralama, faktoring, finansman ve tasarruf finansmanı gibi belirli finansal faaliyetlerin, yetkili kurumlardan (BDDK gibi) izin alınarak yapılması gerektiğini düzenler ve izinsiz olarak bu faaliyetlerde bulunmayı ayrı bir suç olarak tanımlar. Eğer bir kişinin eylemi, sadece genel anlamda faizle borç para vermekse TCK m.241 uygulanır. Ancak kişinin eylemi, aynı zamanda 6361 sayılı Kanun kapsamında 'faktoring' veya 'finansman şirketi' faaliyeti olarak nitelendirilebilecek unsurlar taşıyorsa (örneğin, sistematik olarak başkalarının alacaklarını devralıp finanse ediyorsa), bu durumda özel kanun olan 6361 sayılı Kanun'daki suç tanımı (izinsiz faktoring faaliyeti) öncelikle uygulanır. Bu, 'özel normun önceliği' ilkesinin bir gereğidir. (Bkz: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/tefecilik-sucu-cezasi-nedir-tck.html, metindeki genel suç tipi analizinden çıkarım)