Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2014/13444 E. sayılı kararında, uzun süre devam eden 'her gün karakola imza atma' şeklindeki adli kontrol tedbirinin 'ölçülülük ilkesi'ni ihlal ettiği nasıl gerekçelendirilmiştir?

Anılan kararda Yargıtay, adli kontrolün bir koruma tedbiri olarak geçici olması gerektiğini ve kişi özgürlüğünü en az şekilde kısıtlaması gerektiğini vurgulamıştır. Somut olayda 3 yıl 6 ay gibi çok uzun bir süre boyunca 'her gün' karakola imza atma yükümlülüğünün, tedbirin amacını aştığı ve sanığın seyahat özgürlüğünü fiilen ortadan kaldırarak onu adeta 'özgürlükten yoksun bıraktığı' sonucuna varmıştır. Karara göre, mahkemenin, bu uzun süre boyunca tedbire yapılan itirazları değerlendirirken, tedbirin devamının gerekip gerekmediğini, daha hafif bir tedbire çevrilip çevrilemeyeceğini 'ölçülülük ilkesi' bağlamında etkin bir şekilde denetlemediği anlaşılmaktadır. Uygulanan tedbirin ölçüsüz hale gelmesi, orantılılık ilkesinin ve dolayısıyla Anayasa m. 13'ün ihlali olarak görülmüş ve bu nedenle sanık lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilerek yerel mahkeme kararı bozulmuştur. (Bkz: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-109-adli-kontrol.html)