POS tefeciliği eyleminde, sanığın, kredi kartı sahiplerinden aldığı komisyondan daha az bir komisyonu bankaya ödemesi veya hiç ödememesi, suçun oluşumu açısından neden önemlidir?

Bu durum, suçun manevi unsuru olan 'kazanç elde etme kastı'nın varlığını somutlaştırması açısından önemlidir. POS tefeciliği, özünde, kredi kartı sistemini kullanarak faizli ödünç para vermektir. Sanığın bu işlemden bir 'kazanç' elde etmesi gerekir. Eğer sanık, kart sahibinden %10 komisyon alıp, bu işlem nedeniyle bankaya da %2 komisyon ödüyorsa, aradaki %8'lik fark onun net kazancıdır ve tefecilik suçunun oluştuğu açıktır. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2019/3291 sayılı kararında da belirtildiği gibi, sanığın bankaya komisyon ödeyip ödemediğinin, ödemişse ne kadar ödediğinin araştırılması, elde edilen net kazancın ve dolayısıyla 'kazanç elde etme kastı'nın varlığının ispatı için gereklidir. Eğer sanığın aldığı komisyonla bankaya ödediği komisyon eşitse veya daha fazla ödüyorsa, kazanç elde etme kastının varlığından söz etmek zorlaşacaktır. (Bkz: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/tefecilik-sucu-cezasi-nedir-tck.html)