Bir ceza davasında, sanık ve müdafiinin duruşmada hazır bulunmasına rağmen, mahkemenin son sözü sadece müdafiye verip sanığa vermemesi, CMK m. 216/3 açısından yeterli midir?

Hayır, yeterli değildir. CMK m. 216/3, 'Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.' şeklinde çok açık ve amir bir hüküm içermektedir. Bu hak, sanığın şahsına sıkı sıkıya bağlı, devredilemez bir haktır. Müdafiin beyanı, sanığın son sözü yerine geçmez. Mahkeme, müdafiin esas hakkındaki savunmasını aldıktan sonra, ayrıca ve son olarak bizzat sanığa dönerek son sözünü sormak zorundadır. Bu kurala uyulmaması, Yargıtay tarafından savunma hakkının en ağır şekilde ihlali olarak kabul edilmekte ve mutlak bozma nedeni sayılmaktadır. (Bkz: Yargıtay 22. CD, 2015/4646 E., 2015/7879 K. kararındaki tartışma)