5237 sayılı TCK'nın suçların içtimaına ilişkin benimsediği temel ilke nedir? Farklı neviden fikri içtima bu ilkenin bir istisnası mıdır?

Makalede (Farklı Neviden Fikri İçtima) belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın benimsediği temel ilke 'kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilen 'gerçek içtima' kuralıdır. Bu kural, işlenen her bir suç için ayrı ayrı ceza verilmesini öngörür. Ancak kanun, bu temel ilkeye bazı istisnalar getirmiştir. Suçların içtimaı bölümünde düzenlenen bileşik suç (m.42), zincirleme suç (m.43) ve fikri içtima (m.44) bu istisnaları oluşturur. TCK m.44'te düzenlenen 'farklı neviden fikri içtima', tek bir fiille birden fazla farklı suç işlendiğinde, faile sadece en ağır cezayı gerektiren suçtan ceza verilmesini öngörerek 'erime sistemi'ni benimser. Bu yönüyle, 'kaç suç varsa o kadar ceza' ilkesinin açık bir istisnasıdır ve 'non bis in idem' (bir fiilden dolayı iki kez yargılanmama) kuralının bir yansımasıdır.