Tefecilik suçunda 'gerçek içtima' kurallarının uygulanması ne anlama gelir? Bu suç ile yağma suçu arasındaki ilişkide bu kural nasıl işler?

'Gerçek içtima', bir kişinin birden fazla farklı suçu işlemesi durumunda, her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılmasını ifade eden ilkedir (TCK m. 44'teki fikri içtima istisnası hariç). Tefecilik suçu ile yağma suçu arasındaki ilişkide bu kural şu şekilde işler: Fail, kazanç elde etmek amacıyla birine ödünç para verdiğinde tefecilik suçu (TCK m. 241) tamamlanmış olur. Daha sonra, bu alacağını tahsil etmek için aynı kişiye cebir veya tehdit uyguladığında ise ayrıca yağma suçu (TCK m. 148) işlemiş olur. Bu iki fiil, farklı zamanlarda işlenen ve farklı hukuki yararları (ekonomik düzen ve kişi özgürlüğü/malvarlığı) ihlal eden iki ayrı suçtur. Bu nedenle faile, gerçek içtima kuralları gereği hem tefecilik suçundan hem de yağma suçundan ayrı ayrı ceza verilir. (Yargıtay 6.CD-K.2023/9239) (Kaynak: tefecilik-sucu-cezasi-nedir-tck.html)