CMK m. 217 (yargıcın kararını huzurunda tartışılmış delillere dayandırması) ve CMK m. 215 (diyeceğin sorulması) ilkeleri, delillerin hukuka uygunluğu tartışmasında nasıl bir rol oynar? Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2008/15780 K. sayılı kararından yola çıkarak açıklayınız.

Bu ilkeler, bir delilin hukuka uygun olup olmadığının ve hükme esas alınıp alınamayacağının belirlenmesinde merkezi bir rol oynar. Yargıtay'ın anılan kararında, iletişimin tespiti gibi özel hayatın gizliliğine müdahale eden bir delilin hukuka uygunluğunun denetlenebilmesi için, bu delile dayanak olan kararların dosyaya getirtilip duruşmada okunması (CMK m. 209), taraflara bu konuda diyeceklerinin sorulması (CMK m. 215) ve bu delilin hukuka uygunluğunun huzurda tartışılması (CMK m. 217) gerektiği vurgulanmıştır. Tarafların katılımı ve tartışması olmadan, bir delilin hukuka uygunluğuna mahkemenin tek başına karar verip bunu hükme esas alması, adil yargılanma hakkının ve bu ilkelerin ihlali anlamına gelir. (Kaynak: cmk-madde-215-dinleme-ve-okumadan-sonra-diyecegin-sorulmasi.html)