TCK m.44'teki farklı neviden fikri içtima kuralının, ceza adaleti açısından sakıncalı durumlara yol açtığı yönündeki eleştiriler nelerdir ve makalede (Farklı Neviden Fikri İçtima) bu eleştirilere karşı hangi argüman savunulmaktadır?

Makalede, TCK m.44'ün mevcut halinin ceza adaleti açısından sakıncalı durumlara yol açabileceği eleştirisine yer verilmiştir. Eleştiri şudur: Tek bir atışla bir kişinin ölümüne, bir veya birkaç kişinin de ağır yaralanmasına neden olan bir sanığın, sadece en ağır suç olan öldürme suçundan cezalandırılıp, yaralama suç(lar)ından hiç ceza almaması, ceza adaletini ve mağdurların haklarını zedeleyebilir. Ancak makalede, bu eleştiriye karşı 'suçta ve cezada kanunilik' ilkesi (nullum crimen, nulla poena sine lege) savunulmaktadır. Buna göre, hâkim kanuna göre karar vermek zorundadır. TCK m.44'ün lafzı açıktır ve 'bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır' demektedir. Kanun koyucu, TCK m.43/3'te yaptığı gibi bir istisnayı m.44 için öngörmemiştir. Hâkim, kanunu adil bulmasa bile, kıyas veya genişletici yorum yoluyla kanunda olmayan bir cezalandırma kuralı yaratamaz. Bu nedenle, kanunun lafzına sadık kalınması gerektiği ve bu durumun ancak yasama organı tarafından değiştirilebileceği savunulmaktadır.