Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2017/4473 K. sayılı kararında, 'konutunu terk etmemek' şeklindeki adli kontrol tedbiri nedeniyle tazminat talebi neden reddedilmiştir? Karşı oyda bu konuda hangi argümanlar ileri sürülmüştür?

Çoğunluk görüşü, tazminat talebini CMK m. 141'e dayanarak reddetmiştir. CMK m. 141, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istenebilecek halleri sınırlı sayıda (yakalama, tutuklama, arama, elkoyma vb.) saymıştır ve bu listede 'adli kontrol' yer almamaktadır. Karşı oy ise, 'konutu terk etmemek' şeklindeki adli kontrolün, tıpkı tutuklama gibi kişi özgürlüğünü ve serbestçe hareket etme hakkını ortadan kaldıran bir koruma tedbiri olduğunu savunmuştur. Maddi ceza hukukunda kıyas yasak olsa da, ceza yargılama hukukunda kişi hak ve özgürlüklerini genişletici ve koruyucu şekilde kıyas yapılabileceğini belirtmiştir. Bu nedenle, tutuklama için tazminat ödenirken, aynı sonucu doğuran ev hapsi için ödenmemesinin evrensel hukuk değerlerine ve yasanın amacına aykırı olduğunu belirterek, davacı lehine tazminata hükmedilmesi gerektiğini savunmuştur. (Kaynak: cmk-madde-109-adli-kontrol.html)