Tefecilik suçunda, vergi incelemesi yapılması ve kolluk araştırması yaptırılması gibi delil toplama yöntemleri, suçun hangi unsurunun ispatına yöneliktir?

Bu delil toplama yöntemleri, öncelikle suçun 'kazanç elde etmek amacıyla' işlenip işlenmediğini, yani manevi unsurunu ve eylemin 'ödünç para verme' niteliğinde olup olmadığını, yani maddi unsurunu ispata yöneliktir. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2015/10039 K. sayılı kararında belirtildiği gibi, sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yapılması, vergi incelemesi yaptırılması ve icra takip dosyalarındaki borçluların dinlenmesi gibi yöntemler, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılmasını hedefler. Vergi incelemesi, sanığın beyan ettiği gelirle malvarlığı arasındaki orantısızlığı ve kayıt dışı kazancı ortaya koyarak 'kazanç elde etme amacını' ispatlayabilir. Kolluk araştırması ve tanık beyanları ise, sanığın bu eylemi sistematik bir şekilde yapıp yapmadığını ve para alışverişinin borç-alacak ilişkisi olup olmadığını aydınlatır (barandogan.av.tr, Tefecilik Suçu).