Taksirle öldürme suçundan mahkum olan bir sanık hakkında verilen cezanın, TCK m. 22/3 uyarınca 'bilinçli taksir' nedeniyle artırılmasında, mahkemenin artırım oranını belirlerken hangi kriterleri gözetmesi gerekir? Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2017/4213 K. sayılı kararı bu konuda nasıl bir değerlendirme yapmıştır?

TCK m. 22/3, bilinçli taksir halinde cezanın üçte birden yarısına kadar artırılacağını belirtir. Mahkeme, bu oranlar arasında takdir hakkını kullanırken, bilinçli taksiri oluşturan kural ihlalinin niteliğini ve somut olayın özelliklerini gözetmelidir. Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 23.05.2017 tarihli kararında, sanığın bilinçli taksirini oluşturan ihlalin 'yalnızca alkollü araç kullanmaktan ibaret bulunduğu' belirtilmiştir. Bu gerekçeyle, temel cezanın en üst sınıra yakın bir oran olan 5/12 oranında artırılmasını 'fazla ceza tayini' olarak değerlendirmiş ve kararı bozmuştur. Bu, mahkemenin, artırım oranını belirlerken somut olayın ağırlığıyla orantılı ve makul bir takdirde bulunması gerektiğini, aksi takdirde cezanın bireyselleştirilmesi ilkesinin ihlal edilmiş olacağını göstermektedir (barandogan.av.tr, CMK Madde 109).