Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.12.2012 tarihli, 2012/1868 K. sayılı kararında, sanığın kasten öldürme suçuna 'yardım etme' (TCK m. 39) fiilini işlediği sonucuna hangi davranışlarına dayanılarak varılmıştır?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun anılan kararında, sanık Uğur'un eyleminin TCK m. 39/2-a uyarınca 'suç işleme kararını kuvvetlendirmek' suretiyle manevi yardım niteliğinde olduğuna hükmedilmiştir. Bu sonuca varılırken sanığın şu davranışları birlikte değerlendirilmiştir: 1) Kasten öldürme suçunu işleyen diğer sanık Adem ile birlikte olay yerine gelmesi. 2) Olay sırasında yakın bir yerde beklemesi. 3) Sanık Adem'in eylemine engel olacak bir söz söylememesi veya davranışta bulunmaması. 4) Eylemden sonra olay yerinden ayrılmayıp, yaralanan maktulün yanına gelerek durumuna bakması. 5) Olay sonrasında diğer sanığa maktulün durumuyla ilgili bilgi vermesi. Yargıtay'a göre bu davranışlar bir bütün olarak, sanığın diğer sanığın suç işleme kararını kuvvetlendirdiğini göstermiş ve yardım etme suçundan sorumlu tutulmasını gerektirmiştir (barandogan.av.tr, CMK Madde 215).