CMK m. 216/3'e göre sanığa 'son söz' hakkının verilmemesi veya usulüne uygun verilmemesi savunma hakkı açısından nasıl bir sonuç doğurur? Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2015/7879 K. sayılı kararını referans alarak açıklayınız.

Sanığa son söz hakkının verilmesi (CMK m. 216/3), savunma hakkının en temel ve vazgeçilmez unsurlarından biridir. Bu hakkın hiç verilmemesi veya usulüne uygun kullanılmaması (örneğin sanık yerine sadece müdafiine verilmesi) mutlak bir bozma nedeni sayılır ve savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 26.11.2015 tarihli, 2015/4646 E., 2015/7879 K. sayılı kararında, duruşmada hazır bulunan sanık ve müdafiine birlikte son söz hakkı verildiği halde sadece müdafiinin beyanının alınması, CMK m. 216/3'e aykırı bulunarak savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına neden olmuştur. Bu karar, son söz hakkının bizzat sanığa ait olduğunu ve bu usuli güvencenin ihlalinin ciddi bir yargılama hatası olduğunu göstermektedir. Bu karar metinde CMK 215 altında listelenmiş olsa da, tartıştığı konu CMK 216/3'tür (barandogan.av.tr, CMK Madde 215).