CMK m. 216/3 uyarınca 'son sözün sanığa verilmesi' kuralının ihlali, Yargıtay tarafından nasıl değerlendirilmektedir?

CMK m. 216/3 uyarınca hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verilmesi, Yargıtay tarafından savunma hakkının temel bir unsuru ve emredici bir usul kuralı olarak kabul edilmektedir. Bu kuralın ihlali, mutlak bir bozma nedeni sayılır. Yargıtay'a göre bu hak, sanığa ait kişisel bir haktır ve müdafiinin savunma yapmasıyla bu hak yerine getirilmiş sayılmaz. Mahkeme, tüm deliller tartışıldıktan ve tarafların esas hakkındaki mütalaa ve savunmaları alındıktan sonra, hüküm kurmadan hemen önce sanığa dönerek açıkça son sözünü sormalıdır. Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2015/7879 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, sanık ve müdafiine birlikte söz hakkı verilip sadece müdafiin beyanının alınması, bu kuralın ihlalidir ve tek başına hükmün bozulması için yeterlidir. Bu, savunma hakkının en temel güvencelerinden biri olarak görüldüğü için, ihlalin sonuca etkili olup olmadığına bakılmaz. (Kaynak: cmk-madde-215-dinleme-ve-okumadan-sonra-diyecegin-sorulmasi.html).