Bir ceza davasında, sanık ve müdafiine birlikte son söz hakkı verildiği halde, sadece müdafiin beyanının alınıp sanığa ayrıca son söz hakkı verilmemesi usule uygun mudur?

Hayır, usule uygun değildir. CMK m. 216/3, 'Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.' hükmünü amirdir. Bu, sanığa tanınmış kişisel ve devredilemez bir haktır. Müdafiin savunma yapması, sanığın son söz hakkını ortadan kaldırmaz. Mahkeme, müdafiin savunmasını aldıktan sonra, ayrıca ve açıkça sanığa dönerek son sözünü sormalıdır. Sanık ve müdafiine 'birlikte' son söz hakkı verilmesi ve sadece müdafiin konuşmasıyla yetinilmesi, sanığın bu emredici hakkının kullandırılmadığı anlamına gelir. Bu durum, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup, Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2015/4646 E., 2015/7879 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, tek başına bir bozma nedenidir. (Kaynak: cmk-madde-215-dinleme-ve-okumadan-sonra-diyecegin-sorulmasi.html).