Bir kuyumcunun, ticari faaliyetiyle ilgisiz malları (örneğin sac levha) satmış gibi göstererek fatura düzenlemesi ve karşılığında müşteri çeki alması, tefecilik suçunun ispatında nasıl bir delil niteliği taşır?

Bu durum, tefecilik suçunun varlığına işaret eden güçlü bir 'dolaylı delil' veya 'emare' niteliği taşır. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2015/7673 K. sayılı kararında bu tür bir duruma değinilmiştir. Bir sanığın savunması, ticari faaliyetleri çerçevesinde mal satıp karşılığında çek aldığı yönündeyse, bu savunmanın hayatın olağan akışına uygunluğu denetlenmelidir. Eğer sanığın düzenlediği faturalarda gösterilen mallar (örneğin, PVC levha, sac levha), sanığın asıl ticari faaliyeti olan kuyumculuk ile ilgisiz ise, bu durum ticari ilişkinin gerçek (sahici) olmadığı, muvazaalı olduğu ve aslında 'çek kırdırma' suretiyle tefecilik yapıldığı yönünde ciddi bir şüphe doğurur. Mahkemenin bu çelişkiyi gidermesi, sanığın ticari defterlerini incelemesi, faturaların gerçekliğini araştırması ve gerekirse vergi inceleme raporu alması, tefecilik suçunun sübutu açısından zorunludur. Bu tür bir çelişki, sanığın savunmasının inandırıcılığını zayıflatır ve tefecilik suçunun işlendiği yönündeki iddiaları kuvvetlendirir. (Kaynak: tefecilik-sucu-cezasi-nedir-tck.html).