Bir ceza davasında görevsiz mahkemede dinlenen tanıkların beyanları, görevli mahkemedeki yargılamada delil olarak kullanılabilir mi? 'Doğrudanlık', 'yüz yüzelik' ve 'sözlülük' ilkeleri bu durumu nasıl etkiler?

Kural olarak, görevsiz mahkemede dinlenen tanıkların beyanları, görevli mahkemedeki yargılamada doğrudan delil olarak kullanılamaz. Görevli mahkemenin bu tanıkları yeniden dinlemesi gerekir. Bu durum, ceza muhakemesine hakim olan 'doğrudanlık' (delillerin araya vasıta girmeden mahkeme tarafından incelenmesi), 'yüz yüzelik' (tarafların ve mahkemenin delillerle ve tanıklarla doğrudan temas kurması) ve 'sözlülük' (yargılamanın sözlü olarak yapılması) ilkelerinin bir gereğidir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2008/15780 K. sayılı kararında bu ilkelere vurgu yapılmıştır. Kararda, CMK m. 7'deki 'görevli olmayan hakim veya mahkemece yapılan işlemlerin hükümsüz olacağı' kuralı ile CMK m. 217'deki 'yargıcın, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabileceği' kuralı hatırlatılmıştır. Görevsiz mahkemede dinlenen tanıkların yeniden dinlenmesi mümkün ise, görevli mahkemenin bu tanıkları mutlaka yeniden dinlemesi, ifadelerini alması ve taraflara bu ifadelere karşı diyeceklerini sorması gerekir. Bu yapılmadan, sadece görevsiz mahkemedeki ifade tutanaklarının okunmasıyla yetinilmesi adil yargılanma hakkını ihlal eder ve bozma nedenidir. (Kaynak: cmk-madde-215-dinleme-ve-okumadan-sonra-diyecegin-sorulmasi.html).