Tefecilik suçunun oluşması için 'kazanç elde etme amacı'nın varlığı yeterli midir, yoksa kazancın fiilen elde edilmesi de gerekir mi? Bu suçun meslek olarak icra edilmesi zorunlu mudur? Birden fazla kişiye ödünç para verilmesi halinde ceza hukuku sorumluluğu nasıl belirlenir?

Tefecilik suçunun oluşması için failin 'kazanç elde etmek amacıyla' hareket etmesi yeterlidir; bu bir özel kast unsurudur. Kazancın (faiz veya başka bir malvarlığı değeri) fiilen elde edilmiş olması, suçun tamamlanması için şart değildir. Paranın bu amaçla ödünç verilmesiyle suç tamamlanır. Yargıtay'ın güncel uygulamasına göre, bu suçun oluşması için eylemin meslek haline getirilmesi veya süreklilik arz etmesi de zorunlu değildir. Sadece bir kişiye bir kez kazanç karşılığı ödünç para verilmesi dahi tefecilik suçunun oluşması için yeterlidir. Eğer fail, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla kişiye ödünç para vermişse, bu durumda TCK m. 43/1 uyarınca 'zincirleme suç' hükümleri uygulanır ve faile verilecek ceza belli bir oranda artırılır. (Bkz. Yargıtay 5. CD - Karar: 2015/17184; Yargıtay 9. CD - Karar: 2020/1501). (Kaynak: tefecilik-sucu-cezasi-nedir-tck.html).