Tefecilik suçunun konusu nedir? Altın, gümüş gibi değerli madenler veya döviz (dolar, euro) bu suçun konusunu oluşturabilir mi? Kuyumcuların 'altın satmış gibi yapıp' daha düşük bir bedelle geri alma yöntemiyle para vermesi eylemi nasıl değerlendirilmelidir?

TCK m. 241'de düzenlenen tefecilik suçunun konusu 'para'dır. Bu paranın Türk Lirası ya da yabancı bir para (döviz) olması arasında fark yoktur. Örneğin, kazanç elde etme amacıyla 1000 dolar ödünç verip karşılığında ileriki bir tarihte ödenmek üzere 1200 dolarlık senet almak tefecilik suçunu oluşturur. Ancak, altın, gümüş gibi değerli madenler veya diğer mallar doğrudan bu suçun konusunu oluşturmaz. Bununla birlikte, uygulamada görülen ve bir muvazaa işlemi olan 'altın satmış gibi yapma' yöntemi tefecilik suçu olarak kabul edilmektedir. Bu yöntemde, kuyumcu paraya ihtiyacı olan kişiye gerçekte altın satmadığı halde altın satmış gibi fatura düzenleyip senet alır, ardından bu altını hurda altın olarak daha düşük bir bedelle geri almış gibi göstererek aradaki farkı komisyon/faiz olarak alıkoyup kişiye nakit para verir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.05.2015 tarihli, 2014/4-655 E., 2015/152 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, burada gerçek bir alım-satım ilişkisi olmayıp, kazanç elde etmek amacıyla ödünç para verme söz konusudur. Dolayısıyla bu eylem, TCK m. 241 kapsamında tefecilik suçunu oluşturur. Suçun ispatı için genellikle vergi inceleme raporlarına başvurulur. (Kaynak: tefecilik-sucu-cezasi-nedir-tck.html).