TCK m. 146'da düzenlenen 'kullanım hırsızlığı' ile TCK m. 141'deki 'temel hırsızlık' arasındaki en temel fark, failin manevi unsurunda (kastında) nasıl ortaya çıkar?

İki suç arasındaki en temel fark, failin kastının yöneldiği amaçtır. - Temel Hırsızlık (TCK m. 141): Fail, 'kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla' hareket eder. Buradaki amaç, malı kalıcı olarak sahiplenmek, mülk edinmektir. Fail, malı zilyedinin hakimiyetinden sürekli olarak çıkarmayı hedefler. - Kullanım Hırsızlığı (TCK m. 146): Failin amacı, malı mülk edinmek değil, 'geçici bir süre kullanıp zilyedine iade etmek'tir. Fail, maldan sadece bir süreliğine faydalanmayı ve sonrasında geri vermeyi amaçlar. Bu suçun oluşabilmesi için kanun, malın 'özgülenen amaç dışında' kullanılmamasını ve iade edilmesini arar. Örneğin, bir kişinin arabasını izinsiz alıp bir süre gezdikten sonra aldığı yere geri bırakması kullanım hırsızlığıdır. Ancak aynı arabayı alıp satmak veya parçalamak amacıyla alması temel hırsızlıktır. Ayırt edici kriter, failin 'mülk edinme kastı'nın olup olmadığıdır. (Bkz: sen.av.tr/tr/makale/hirsizlik-sucu-tck-141)