Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, istihbari bilginin 'başlangıç şüphesi' oluşturmayacağı ve 'tehlike' boyutunda değerlendirilmesi gerektiği yönündeki argümanının ceza muhakemesi hukuku prensipleri açısından kritik bir değerlendirmesini yapınız.

Makalede (Hakkında İstihbari Bilgi Bulunan Kişinin Üstü Önleme Araması ile Aranabilir mi?) aktarılan Başsavcılık görüşü, istihbari bilgiyi soyut ve doğruluğu şüpheli olarak niteleyerek adli soruşturma başlatmak için yetersiz, ancak bir tehlikeyi bertaraf etmek için yeterli görmektedir. Bu görüş, koruma tedbirlerinin uygulanmasındaki şüphe standardını esnetme riski taşır. Ceza muhakemesinde bir kişinin hak ve özgürlüklerine müdahale (arama gibi) ancak kanunun aradığı şüphe seviyesine ulaşıldığında mümkündür. Eğer istihbari bilgi, faili, aracı ve suçun niteliğini belirtecek kadar somutlaşmışsa, bu artık soyut bir tehlike olmaktan çıkıp CMK anlamında bir 'başlangıç şüphesi' ve hatta 'makul şüphe'ye evrilir. Bu noktada, daha az güvence sunan 'önleme araması' yerine, daha sıkı şartlara (hâkim kararı, gecikmesinde sakınca olan hal vb.) bağlı olan 'adli arama' prosedürünün işletilmesi, temel hak ve özgürlüklerin korunması ilkesinin bir gereğidir. Başsavcılığın görüşü, uygulamada adli arama gerektiren durumların önleme araması kılıfı altında yapılmasına kapı aralayarak hukuka aykırı delil elde edilmesine yol açabilir.