Bir kişinin rızasıyla verilen bir malın daha sonra iade edilmemesi eyleminin, 'güveni kötüye kullanma' (TCK m. 155) suçunu oluşturabilmesi için, malın hangi amaçlarla devredilmiş olması gerekir?

TCK m. 155'in açık lafzına göre, bu suçun oluşabilmesi için malın zilyetliğinin faile, 'muhafaza etmek' (saklamak, korumak) veya 'belirli bir şekilde kullanmak' amacıyla devredilmiş olması gerekir. Bu, kanunun aradığı sınırlı devir amaçlarıdır. Yani, zilyetliğin devrinin altında bir emanet, ariyet (kullanım ödüncü), kira, rehin, vedia gibi bir hukuki ilişki bulunmalıdır. Zilyetliğin mülkiyeti devretme amacıyla (satış, bağışlama gibi) faile geçmesi durumunda, malın bedeli ödenmese bile artık güveni kötüye kullanma suçu oluşmaz, uyuşmazlık hukuki bir nitelik kazanır. Dolayısıyla, suçun oluşması için devrin mülkiyeti geçirme amacı taşımaması ve kanunda belirtilen sınırlı amaçlardan birine dayanması şarttır. (Bkz: sen.av.tr/tr/makale/hirsizlik-sucu-tck-141)