Ceza Muhakemesi Hukukunda 'silahların eşitliği' ilkesi ne anlama gelir ve CMK m. 215'in bu ilkeyle bağlantısı nedir?

'Silahların eşitliği' ilkesi, adil yargılanma hakkının (AİHS m. 6, Anayasa m. 36) temel bir alt unsurudur. Bu ilke, ceza yargılamasının tarafları olan iddia makamı (savcılık) ve savunma makamı (sanık ve müdafii) arasında usuli haklar ve imkanlar bakımından bir denge bulunmasını, bir tarafa diğerine göre bariz bir dezavantaj yaratacak kurallar konulmamasını ifade eder. Tarafların delillere ulaşma, delil sunma, sunulan delilleri inceleme ve onlara karşı argüman geliştirme imkanları eşit olmalıdır. CMK m. 215, bu ilkenin somut bir tezahürüdür. Tanık dinlendikten veya bir belge okunduktan sonra hem savcıya hem de sanık/müdafiine diyeceklerinin sorulması, her iki tarafın da delile karşı anında ve eşit koşullarda beyanda bulunma hakkını temin ederek, aralarındaki usuli dengeyi korur ve silahların eşitliği ilkesini hayata geçirir. (Bkz: Yargıtay 16. CD, 29.11.2017, 2017/2257 E. sayılı karar; sen.av.tr/tr/makale/05.11.2020-tarihli-ycgk-karari-ve-zorunlu-mudafiligin-siniri)