İlk derece mahkemesinin asıl kararının verildiği tarih, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce ise, bu karara ilişkin 'tavzih talebinin reddi' gibi bir ek karara karşı hangi kanun yoluna başvurulur? Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2017/6446 E. sayılı kararı bu konuda neyi açıklamaktadır?

Bu durumda 'temyiz' kanun yoluna başvurulur. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin anılan kararında açıkladığı üzere, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden (20.07.2016) önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı HUMK'un temyize ilişkin hükümleri uygulanır. Tavzih kararı gibi ek kararlar, kanun yolu açısından 'asıl kararın' tabi olduğu usule tabidir. Somut olayda asıl boşanma kararı 2009'da verildiği için temyize tabi olduğundan, bu karara ilişkin 2017'de verilen 'tavzih talebinin reddi' kararı da istinafa değil, temyize tabidir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi'nin istinaf incelemesi yapması hatalıdır ve Yargıtay, istinaf kararını kaldırarak ek kararı doğrudan temyizen incelemiştir. (Bkz: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-353-durusma-yapilmadan-verilecek-kararlar.html)