Silahlı terör örgütüne üye olma suçunda cezanın alt sınırının 7,5 yıl hapis olmasına rağmen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun CMK m. 150/3 uyarınca zorunlu müdafilik olmadığı yönündeki kararının temel mantığı nedir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.11.2020 tarihli, 2018/16-153 E. ve 2020/446 K. sayılı kararının temel mantığı, CMK m. 150/3'teki 'alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlar' ifadesinin yorumlanmasında, suçun cezasını artıran nitelikli hallerin değil, kanun maddesinde tanımlanan 'temel cezanın' alt sınırının esas alınması gerektiği görüşüne dayanmaktadır. Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temel şekli TCK m. 314/2'de düzenlenmiş ve cezanın alt sınırı 5 yıl olarak belirtilmiştir. 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5. maddesi ile yapılan artırım ise bir 'nitelikli hal' veya 'ağırlaştırıcı neden' olarak kabul edilmektedir. YCGK, kanun koyucunun nitelikli halleri dikkate almak istediği durumlarda bunu (örneğin TCK m. 66'daki zamanaşımı hesabında) açıkça belirttiğini, ancak CMK m. 150/3 için böyle bir ifade kullanmadığını, bu nedenle de sadece temel ceza olan 5 yılın dikkate alınması gerektiğini ve dolayısıyla bu suçun zorunlu müdafilik kapsamında olmadığını savunmaktadır. Bu yorum, makalede ve karardaki karşı oylarda 'sanık aleyhine daraltıcı yorum' olduğu gerekçesiyle şiddetle eleştirilmektedir. (Bkz: sen.av.tr/tr/makale/05.11.2020-tarihli-ycgk-karari-ve-zorunlu-mudafiligin-siniri)