Tefecilik suçunun ispatında 'hayatın olağan akışı' kriteri nasıl bir rol oynar?

Tefecilik suçunun ispatında 'hayatın olağan akışı' kriteri, özellikle doğrudan delillerin (yazılı faiz anlaşması gibi) bulunmadığı durumlarda önemli bir rol oynar. Yargıtay kararlarında sıkça vurgulandığı üzere, aralarında yakın akrabalık, arkadaşlık veya ticari bir ilişki bulunmayan kişiler arasında, günün ekonomik koşullarında önemli sayılabilecek miktarlardaki paranın herhangi bir karşılık (faiz) olmadan ödünç verilmesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durum, sanığın faiz karşılığı borç para verdiğine dair bir karine oluşturur. Örneğin, sanığın 'hatır için borç verdim' savunması, ödünç verilen paranın miktarı ve taraflar arasındaki ilişkinin niteliği göz önüne alındığında hayatın olağan akışına aykırı bulunursa, mahkeme bu savunmaya itibar etmeyebilir. (Bkz: Yargıtay 5. CD, K. 2016/5665; barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/tefecilik-sucu-cezasi-nedir-tck.html)