Tefecilik suçu ile TCK m. 148 vd. düzenlenen yağma suçu arasındaki ilişkiyi, özellikle TCK m. 150'deki 'hukuki bir ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla' işlenen yağma suçu bağlamında analiz ediniz.

Tefecilik yapan bir kimsenin, verdiği ödünç parayı geri almak amacıyla mağdura karşı cebir veya tehdit kullanması halinde, fail hem tefecilik (TCK m. 241) hem de yağma (TCK m. 148) suçundan ayrı ayrı cezalandırılır. Bu durumda gerçek içtima kuralları uygulanır. Önemli bir nokta, bu durumda yağma suçunun daha az cezayı gerektiren nitelikli hali olan TCK m. 150/1'in ('bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla' işlenmesi) uygulanamayacağıdır. Çünkü Yargıtay'ın istikrarlı içtihatlarına göre, tefecilik ilişkisi, yasa dışı ve ahlaka aykırı bir faaliyet olduğu için hukuk düzeni tarafından korunan meşru bir 'hukuki ilişki' olarak kabul edilemez. Dolayısıyla, tefecinin alacağı hukuken korunmadığından, bu alacağın tahsili için cebir veya tehdit kullanması TCK m. 150/1 kapsamına girmez ve fail yağma suçunun temel halinden sorumlu tutulur. (Bkz: Yargıtay 6. CD, K. 2023/9981; barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/tefecilik-sucu-cezasi-nedir-tck.html)