CMK m. 294 ve 301. maddeleri, temyiz incelemesinin kapsamını nasıl sınırlandırmaktadır? 'Maddi hukuka aykırılık' ve 'muhakeme hukukuna aykırılık' iddiaları bu sınırlama açısından farklılık gösterir mi?

CMK m. 294 temyiz edenin sebep gösterme zorunluluğunu, CMK m. 301 ise Yargıtay'ın kural olarak bu sebeplerle bağlı olduğunu düzenler. Bu, 'taleple bağlılık' ilkesinin temyizdeki yansımasıdır. Ancak YCGK kararlarına göre (örn: 2020/194 K.), bu iki iddia arasında önemli bir fark vardır: - Muhakeme Hukukuna Aykırılık: Bu iddiaların temyiz dilekçesinde hangi usul kuralının ihlal edildiği ve ilgili olgular belirtilerek somutlaştırılması zorunludur. Aksi halde Yargıtay, CMK m. 289'daki mutlak aykırılıklar dışında inceleme yapmaz. - Maddi Hukuka Aykırılık: Bu iddia için 'hüküm yasaya aykırıdır' gibi genel bir ifadenin yeterli olduğu kabul edilir. Bu ifadenin varlığı halinde Yargıtay, dosyaya yansıyan tüm maddi hukuk aykırılıklarını (suçun vasfı, unsurları, cezanın tayini vb.) re'sen inceler. Kanun koyucunun maddi hukuk iddiaları için somutlaştırma zorunluluğu getirmemesi bu yorumun temelidir.