Dolu olduğunu bilmediğini iddia eden bir sanığın, şaka amacıyla arkadaşına doğrulttuğu av tüfeğinin ateş alması sonucu arkadaşının ölmesi olayında, Yargıtay'ın 'olası kastla insan öldürme' kararı vermesinin arkasındaki mantığı açıklayınız. (YCGK, 2014/389 K. sayılı karar temelinde)

YCGK, 2014/389 K. sayılı kararında, sanığın eylemini 'olası kastla insan öldürme' olarak değerlendirmiştir. Bu kararın arkasındaki mantık şöyledir: Sanık, maktul ve tanığın 'tüfek dolu olabilir' uyarılarına rağmen, doldurduğunu unuttuğunu söylediği tüfeği maktulün bacağına doğrultup tetiği çekmiştir. Bu durumda sanık, saçmaların hedef alınan bacağa isabet edeceğini ve yakın mesafeden ölümcül bir etki yaratabileceğini, ayrıca sağlık kuruluşlarına uzaklık nedeniyle ölümün mümkün ve muhtemel bir sonuç olduğunu öngörmüştür. Bu muhtemel ölüm sonucunu öngörmesine rağmen ateş ederek, sonucu istemese bile göze almış ve kabullenmiştir. Bu 'kabullenme' ve 'göze alma' hali, eylemin bilinçli taksiri aştığını ve olası kast seviyesinde bir kusurluluk olduğunu göstermektedir.