Olası kast ile bilinçli taksirin ayrımında, failin fiili işledikten sonra 'pişmanlık' duyması hangi kusur türü lehine bir delil olarak kabul edilebilir?

Failin fiili işledikten sonra pişmanlık duyması (örneğin, ağlaması, 'keşke yapmasaydım' demesi, mağdurdan özür dilemesi), neticeyi istemediğinin ve kabullenmediğinin bir göstergesi olarak, 'bilinçli taksir' lehine bir delil olarak kabul edilebilir. Olası kastta, neticeye karşı bir kayıtsızlık ve umursamazlık söz konusudur. Pişmanlık ise, bu kayıtsızlığın bulunmadığını, failin öngördüğü neticenin gerçekleşmesinden üzüntü duyduğunu gösterir. Ancak bu da tek başına belirleyici değildir. Fail, hem olası kastla hareket edip hem de sonradan pişman olabilir. Bu nedenle, fiil sonrası pişmanlık, olayın bütünü ve özellikle fiil anındaki davranışlarla birlikte değerlendirilmelidir.