Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2020/296 ve 2020/194 sayılı kararları, temyiz dilekçesinde sebep gösterme zorunluluğu açısından birbiriyle çelişmekte midir? İki kararın temel ayrım noktasını açıklayınız.

Hayır, iki karar birbiriyle çelişmemekte, aksine birbirini tamamlamaktadır. İki kararın temel ayrım noktası, temyiz dilekçesinde asgari düzeyde de olsa bir 'hukuki nitelendirme' bulunup bulunmamasıdır. - YCGK 2020/194 K. sayılı kararı, 'Hükmü temyiz ediyorum' gibi hiçbir hukuki nitelendirme içermeyen, sadece temyiz iradesini bildiren dilekçelerin 'sebep yokluğundan' reddedilmesi gerektiğini söyler. - YCGK 2020/296 K. sayılı kararı ise, 'Usul ve yasaya aykırı hükmü temyiz ediyorum' gibi, 'yasaya/usule aykırılık' şeklinde asgari bir hukuki nitelendirme içeren dilekçelerin, en azından 'maddi hukuka aykırılık' iddiasını taşıdığını ve bu nedenle bir temyiz sebebi olarak kabul edilmesi gerektiğini belirtir. Dolayısıyla, biri hiçbir sebep içermeyen dilekçeleri, diğeri ise asgari düzeyde sebep içeren dilekçeleri ele almaktadır ve aralarında bir çelişki yoktur.